|
Blog > Komentarze do wpisu
1% i zaufanie społecznePomaganie to czynność, która czasem u niektórych ludzi wywołuje wysypkę. Trudno się dziwić ponieważ resztki empatii, którą przyniósł na ten świat szanowny pan bocian wraz z becikiem i wrzeszczącym berbeciem, skutecznie wypleniła ludzka chciwość i namiętność do krętactw. Skąd takie twierdzenie? Spotkałam się z człowiekiem, który nienawistnie pała do akcji charytatywnych twierdząc, że większość z nich to naciągacze lub nieudacznicy życiowi. -Jedni leniwie leżąc na kanapie czekają na dary z nieba i wręcz żądają pomocy, bo im się należy. Jak dostanie paczkę to dzieciak jej nawet nie zobaczy, bo przehandluje na wódkę. Narobią dzieci, a potem to ja dzieciorobom mam pomagać? Kiedyś czytałem, że żebranie pod dworcem i kościołem to najlepszy interes jaki może się przydarzyć i jest opanowany przez stałych naciągaczy. No dobrze, a fundacje? – dopytywałam szukając luki dla dobroczynności. To tylko bardziej zbiurokratyzowana forma naciągactwa – rzekł mój rozmówca z przekonaniem – raz kasa idzie na pensje, dwa teraz łatwo wyciągnąć papiery o orzeczeniu i czekać na mannę z nieba. Nadopisują w kartach tyle tych nowoczesnych odmian chorób, które trudno nawet zdiagnozować i utrzymują się z datków ludzi, którzy dadzą się na to nabrać. Póki dzieciak chory to mamusia korzysta. Niektóre są już perfekcjonistkami. Taki sposób na życie.
Trochę wstrząśnięta i zmieszana odeszłam na bok i przyznałam trochę racji mojemu radykalnemu rozmówcy. Wśród osób, które potrzebują naprawdę pomocy znajdzie się sporo oszustów żerujących na odruchach dobrego serca. Zdarzały mi się czuć, że jestem świadomie wykorzystywana i próbowano wyciągnąć kasę na chore dziecko, samotną matkę i biedną rodzinę. Kiedy okazało się, że tragiczne historie nie pokrywają się z opowieściami od innych osób, zrozumiałam, że zostałam nabita w butelkę. Tworzy się nowy zawód, który szczególnie lubi działać w strefie internetowej. Niestety/ na szczęście (wybierz właściwą opcję) ludzi dobrej woli jest wciąż dużo. Trudno zachowywać się jak egoista, nie dzieląc się swoim szczęściem z innymi. To, że czujemy się jak idioci, nie znaczy że nie możemy po prostu narąbać drwa sąsiadce. Bardziej osobiste formy pomocy są dobre choćby dlatego, że poznajemy innych ludzi. Odśnieżenie chodnika starszej pani może wydać nam się łatwym zadaniem, które w ramach wyrzutów sumienia po obfitym obiedzie wykonamy z przyjemnością. A dla babci to jak wyprawa na Mount Everest. Potrzeby są różne. Nigdy nie zapomnę stowarzyszenia załamanych żuli i tej ujmującej szczerej radości, kiedy jeden z nich dostał na bułkę. Dycha wydała mu się skarbem, który dzielił na poszczególne dni tygodnia. Warto? Na pewno, choćby dlatego, że nigdy nie wiadomo kiedy cegła nam na głowę spadnie i to my będziemy w potrzebie. Póki mamy wszystkie ręce i nogi oraz zdrową tkankę mózgową warto cieszyć się z każdego dnia. Mając jedzenia do syta i fajkę pełną tytoniu, jest się równym bogom nieśmiertelnym- mówili Chińczycy, a tyle ludzi nie może się przecież mylić…
poniedziałek, 07 lutego 2011, alinelegionowo
TrackBack
|
 Przystanek Legionowo  … 
      Przystanek Legionowo … |
